Historically, Australian medical schools have followed the British tradition by conferring the degrees of Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery (MBBS) to its graduates whilst reserving the title of Doctor of Medicine (MD) for their research training degree, analogous to the PhD, or for their honorary doctorates. A notable exception is the Bachelor of Medicine (BMed) joint program of the University of Newcastle and the University of New England. Although the majority of Australian MBBS degrees have been graduate programs since the 1990s, under the previous Australian Qualifications Framework (AQF) they remained categorised as Level 7 Bachelor degrees together with other undergraduate programs. The latest version of the AQF includes the new kamagra ireland buy kamagra category of Level 9 Master's degrees (Extended) which permits the use of the term 'Doctor' in the styling of the degree title of relevant professional programs.





industria militar

Estes días atopamos varias novas que falan da bonanza da industria militar no Estado Español, da que como sinalan os estudosos da materia non se poden entender sen o importante papel dos estados como principais contratistas.

Os titulares das novas que vos falamos son estes:

- La Coalición “Armas Bajo Control” denuncia que España ha vendido armamento a países donde se están produciendo graves violaciones de derechos humanos

- El estado español garantizará la venta de 250 carros de combate a Arabia Saudí por parte de una empresa privada

Tags:

SETEM e o Centro Delàs de estudos pola paz de Justícia i Pau  descobren os vínculos financeiros entre a banca e a industria militar en España, no seu informe Inversiones que son la bomba. Negocios de la banca con empresas españolas de armamento.

O informe descobre a implicación de 42 entidades financeiras, que deron apoio financeiro por polo menos 1.372 millóns de euros ao complexo militar-industrial español de 2007 a 2011. Destacan: Bankia, Liberbank, Banco Santander, Caixabank, BBVA, Catalunya Caixa, Banco Popular, Banco Sabadell, Ibercaja e Bankinter.

O seus autores son: Jordi Calvo Rufanges, Joan Farrés e Axel Thamers, investigadores do Centro Delàs.

Tedes o informe neste enlace: www.centredelas.org/attachments/922_Informe%20inversiones%20que%20son%20...

Dende o Centro Delàs lanzan o seu informe número 12 baixo o título: "El complejo militar-industrial. Un parásito para la economía española". Nel segundo din na súa web ofrecen "una visión general sobre la industria militar española y descubre el oligopolio de las armas y el complejo militar-industrial que domina este sector industrial. La apuesta por el desarrollo de una industria militar ha hecho aumentar la deuda pública y ha creado una burbuja armamentista."

A xente de Utopía Contagiosa así o comenta no seu blog: "Tradicionalmente se ha venido sosteniendo que en España no existía un “complejo militar-industrial” al estilo de los que han determinado gran parte de las políticas económicas y de todo tipo de Estados Unidos o las otras grandes potencias y que, dada su influencia, fue merecedor de este nombre.

Sin embargo somos muchos, y  el Centro Delás también lo hace, los que consideramos que en España existe una mezcla de intereses militares-industriales-económicos-políticos con gran repercusión en las decisiones de todo tipo que se toman y que actúa (lógicamente a su escala) como el complejo militar-industrial por antonomasia.

O pasado venres 13 de abril o Espazo Aberto Antimilitar presentaba a campaña galega pola Obxección Fiscal aos Gastos Militares, cunha charla sobre a industria militar. Na presentación acompañounos Jordi Calvo, investigador do Centro Delás e autor do último informe sobre banca.

Comezamos o acto cunha breve presentación da campaña, que como sabedes consiste en á hora de facer a declaración da renda (non confirmedes o borrador) desviar unha porcentaxe de cartos en protesta polos gastos militares. Este ano os destinos que propoñemos son a Asemblea pola defensa do barrio do Cura e a campaña contra os Centros de menores.

Logo da presentación Jordi foi desvelando o papel da industria militar, resaltando que se trata dunha industria parasitaria a cal non deixa de reclamar cartos para o seu funcionamento.

Nuns días colgaremos o audio da charla.

No ano 2011, o gasto militar do Estado español ascendeu a 47 millóns de euros… cada día. Case dous millóns de euros á hora, nun país no que a única música que se escoita é a do recorte: recortes en educación, en sanidade, en dereitos, en medios de subsistencia; en vida. Ademais, o Goberno recoñece unha débeda por gastos militares de, polo menos, trinta e seis mil millóns de euros. Xa nos podemos facer unha idea de como se vai pagar.

Esta política de investimento militar non semella que vaia ser modificada polo “novo” Executivo. O actual Ministro de Defensa, Pedro Morenés, foi xa Secretario de Defensa na época do goberno Aznar, momento no que podemos atopar a orixe da débeda antes apuntada e que foi incrementada de xeito entusiasta polos gobernos de Zapatero. Morenés, ademais, é un dos claros exemplos de relación entre gobernos e industria militar, tendo ocupado nos últimos anos o posto de Director Xeral no estado español de MBDA, considerada a segunda empresa máis importante a nivel mundial no deseño, fabricación e venda de mísiles.

Malia que nos venden unha guerra aséptica, sen vinculación coas nosas vidas moi preto de nós estase a preparar a guerra que mata en lugares coma Afganistán, Iraq, Siria...

Se detemos a ollada en Galiza atopamos o seguinte listado da industria da guerra:

- CORITEL S.A. (Vigo): subministración de produtos varios e textís.

- FACOR - FÁBRICA DE ARMAS DE LA CORUÑA S.A. (A Coruña): armas lixeiras e municións (extinguida).

- GENERAL DYNAMICS S.A./Santa Bárbara (A Coruña, Oviedo, Trubia, Palencia, Murcia, Granada, Alcalá de Guadaira, Paracuellos del Jarama): blindados, cañóns, armas lixeiras, bombas, obuses e toda clase de explosivos (100% defensa).

- NAVANTIA (antes Izar y Bazán) Ferrol, Fene, Cádiz, San Fernando e Cartaxena: toda clase de embarcacións de guerra (90% producción militar).

Dende o Espazo volvemos a promover outro ano máis a campaña pola Obxección Fiscal aos Gastos Militares, que este ano centramos na industria militar: "Pola mesma razón que a industria do turismo necesita turistas, a industria armamentística precisa das guerras, dos conflitos e das amenzas á seguridade para colocar os seus produtos; necesita violencia, medo e mortos"

Deste xeito o venres 13 de abril convidamos a que asistades á charla-presentación que leva por título: "Industria militar, un negocio sen crise". Contaremos coa presenza de Jordi Calvo, membro do "Centre d'Estudis per a la Pau JM Delás de Justicia i Pau" que presentará o último informe "La banca armada. Inversiones explosivas de bancos y cajas" ademais de nos falar do negocio da guerra en España.

Ademais o acto servirá para presentar a campaña 2012 pola OF aos Gastos Militares que lanzamos dende o Espazo Aberto Antimilitar.

A xornalista Marga Tojo elaborou unha reportaxe para o xornal dixital Dioivo no que fai un repaso do negocio da guerra no Estado Español a propósito dos últimos datos publicados sobre a venta de armamento a escala mundial. A nova recolle tamén unha entrevista a Jordi Calvo (Centro Delás) que vai estar con nós a mediados de abril para falar da industria militar.

Así comeza o artigo: "O Estado español é un grande exportador de armas. En concreto, o sexto mellor do planeta. Confiou no negocio, investíu, e nunha década incrementou un 900% a súa venda exterior. Desde o ano 2007 conta cunha lei que prohibe o comercio de munición nuns supostos amplos pero ben definidos. Falamos das situacións de conflito, perfiladas do seguinte modo: Cando existan indicios racionais de que poidan ser empregadas en accións que perturben a paz, para exacerbar tensións latentes, con fins de represión interna, ou en situacións de violación de dereitos humanos.